Hotell  og Gjestehus

 

En perle mellom øst og vest

 

          1889                                                                                                                     2012

                                                                                       

                                   

Start  Het hotel  geschiedenis  Natuur FaCiliteit ACTIVITEITEN PRIJZEN LINKS  kontakt

 

GESCHIEDENIS:

                     

Vanaf 1889 was er op Pollfoss een overnachtingplaats voor reizigers. Een echte Viking uit Skjåk, Christian  A.Hjeltar,

nam het initiatief hiertoe. Hij had twee oude hutten meegenomen, die hij opnieuw in elkaar zette.  De oude boeken van de
overnachtingplaats geven een levendig beeld van de reisactiviteiten. In de boeken  staan de namen van de reizigers.
Ze geven echter niet het volledige beeld, want niet iedereen kon het zich veroorloven zich als reiziger te laten vervoeren 
en te betalen voor paard en rijtuig. De meesten waren genoodzaakt te lopen als zij ergens wilden komen.  Voor de
reizigers was een tussenstop op een overnachtingplaats een heerlijke pauze. Men kon er wat eten en drinken en misschien
ook wat haver voor het paard krijgen.
 
Het was een hele klus om een weg door de bergen te krijgen, - dat wil zeggen: een geschikte weg. Zowel de staat als de
Provincie werd om hulp gevraagd. Fjordingane zag graag een weg over Strynefjellet en naar beneden naar Oppstryn.
Møringane wilde dat de weg naar Geiranger voerde. Laatstgenoemde weg kwam er als eerste. Dat was in 1889. Een
aantal  jaren later, in de jaren 90 van die eeuw, werd de weg over Strynefjellet aangelegd. Nu was de tijd rijp iets meer
met de overnachtingplaats te doen. Het moest een hotel en gastenverblijf worden. En niet alleen dat, het moest ook een
knooppunt worden. In 1894 was hier een postkantoor gevestigd, en geleidelijk trok het hotel publiek.
 
Het was vaak een hele toestand wanneer er belangrijke personen op bezoek kwamen. In 1905, het jaar dat Noorwegen
onafhankelijk werd, vereerde de beroemde schrijver Bjørnstjerne Bjørnson het hotel met een bezoek. Het hotel was
versierd met vlaggen en berkenbladeren, wat in die tijd gewoonlijk was wanneer men zo’n belangrijk figuur moest
verwelkomen. Bjørnstjerne Bjørnson is echter niet de enige schrijver die zich op Pollfoss thuis voelde.
 
Ook Olav Aukrust kwam hier regelmatig in de vorige eeuw. Maar het was nou niet bepaald dit soort mensen waar men
het als  hotel en overnachtingplaats van moest hebben . Wat dat betreft zorgden de gewone reizigers voor brood op de
plank. Geleidelijk werd de stroom toeristen groter. Ze kwamen zowel uit het binnen- als buitenland – want hier
was volop berglandschap en rijk viswater aanwezig.
 
De tweede hoteleigenaar, Robert Bøje, was een enthousiast natuurliefhebber. Hij zette kweekvis uit in vele visloze meren
en Plassen en maakte er rijk en goed viswater van. Van dit stukje gecultiveerd werk plukken de huidige gasten de
vruchten van.